Deze begripsverwarring ontstaat doordat er verschillende belanghebbenden zijn die allemaal hun eigen rol hebben op het terrein van re-integratie. Zij hebben verschillende doelen en perspectieven en dat leidt tot uiteenlopende definities. Zo praten onderzoekers vanuit context en theorie, maar uitvoerders vanuit hun contact met klanten en instrumenten.
Ardis en Hogeschool Rotterdam gingen in gesprek met verschillende partijen, zoals het ministerie van SZW, managers, uitvoerders van gemeenten en UWV en de sociale werkvoorziening. De verschillende perspectieven staan opgetekend in het verslag 'Perspectieven op re-integratiekennis' (april 2017). De onderzoekers ontdekten dat er in deze gesprekken een neiging lijkt te zijn om te zoeken naar ‘common ground’. Gesprekspartners hopen daarmee mogelijke verschillen te negeren en spanningen of problemen uit de weg te gaan. Zo wordt de goede sfeer bewaakt, maar bestaat een groot risico van (onbewust) langs elkaar heen praten.
Volgens Ardis en Hogeschool Rotterdam zijn perspectiefverschillen onontkoombaar, maar zouden die geen probleem moeten vormen. Het is vooral belangrijk dat de verschillen verkend én erkend worden. Door verschillen als functioneel te zien en hierover te praten, kunnen stakeholders stappen vooruit zetten.
