Nieuwe richting: eenvoudiger en effectiever
In de brief geeft de staatssecretaris aan dat de doelgroep van de banenafspraak te beperkt is. Mensen met een arbeidsbeperking die buiten het doelgroepregister vallen, krijgen nu niet altijd de ondersteuning die zij nodig hebben. Nobel wil het systeem eenvoudiger, transparanter en effectiever maken voor zowel werkgevers als uitvoerende partijen zoals UWV en gemeenten.
Drie beleidsopties
De Kamerbrief werkt drie richtingen uit die elkaar onderling uitsluiten:
-
Behoud van het huidige systeem, eventueel met bredere inzet van bestaande instrumenten zoals de no-riskpolis.
-
Banenafspraak op basis van ondersteuningsbehoefte: iedereen met een beperking én aantoonbare ondersteuningsvraag telt mee.
-
Algemene verbreding: iedereen met een beperking valt onder de banenafspraak, ongeacht de ondersteuningsvraag.
Bij een bredere doelgroep hoort volgens Nobel ook een hogere banenafspraak. Daarvoor onderzoekt het ministerie twee sporen: een heldere, afrekenbare kwantitatieve doelstelling voor werkgevers, of aanvullende afspraken met uitvoeringsorganisaties om meer mensen in beeld te brengen.
Aandacht voor uitvoerbaarheid
De staatssecretaris wijst ook op de risico’s van verbreding, zoals verdringing van andere werkzoekenden en hogere uitvoeringskosten. Hij wil daarom eerst een grondige kosten-batenanalyse laten uitvoeren. Ook de stimulansen voor werkgevers zijn onderwerp van onderzoek. Denk aan loonkostensubsidies, bonussen voor vaste contracten, of een quotum met een bonus-malussysteem.
Begin 2026 wordt de Kamer nader geïnformeerd over de keuze voor één van de drie richtingen.
Lees het volledige artikel op de website van Op naar de 125.000!.
