De werknemer, een 51-jarige man werkt sinsds 2010 als algemeen medewerker terrein. Hij wordt in 2016 ziek en start met re-integratie vanaf maart 2016. De re-integratie verloopt moeizaam, omdat hij zich regelmatig ziek meldt.
Na een periode van niet naleven van afspraken, wederom regelen van aangepast werk wordt na het deskundigenoordeel van het UWV een tweede-spoortraject gestart. Na september 2016 heeft de werknemer niet meer gewerkt en ook na herhaalde oproepen in januari en februari 2017 verschijnt hij niet op het werk. Hierop verzoekt de werkgever de kantonrechter om ontbinding van de arbeidsovereenkomst.
De kantonrechter stelt de werkgever in het gelijk omdat de werknemer 'niet voldaan heeft aan zijn re-integratieverplichtingen' en 'herplaatsing niet mogelijk is en niet in de rede ligt'. De werknemer wordt bovendien veroordeeld tot het betalen van (een deel) van de proceskosten.
