Spoorloos...

Door Johannes van der Wal

Het tweede spoor. Soms wordt er te lang mee gewacht, zo bleek onlangs uit een rechterlijke uitspraak. Die stelde een arbodienst aansprakelijk voor de loonsanctie die UWV aan een bedrijf oplegde wegens te late start spoor twee.
In de dagelijkse praktijk zie ik echter dat het tweede spoor veel te snel en te vaak wordt toegepast. De werkgever heeft zijn oordeel al klaar, de arbeidsdeskundige wordt als excuus Truus (of excuus Guus) ingevlogen om het poortwachter-proces af te dekken.

Soms blijkt tijdens het arbeidsdeskundig onderzoek dat een werkgever echt diverse pogingen gedaan heeft om iemand te herplaatsen en dat het niet is gelukt. De mis match tussen de mogelijkheden/competenties van de persoon en de mogelijkheden van eigen of ander werk bij de werkgever zijn te groot. Het komt echter minstens zo vaak voor dat dezelfde conclusie moet worden getrokken terwijl er maar bijzonder weinig is gedaan! Geen pogingen om andere afdelingen in te schakelen, geen inspanningen om het werk passender te maken. Er is niet gewerkt aan verbetering van de belastbaarheid of het verminderen van de belasting. Wat moet je dan als arbeidsdeskundige? Standaard het tweede spoor inzetten, alleen omdat de tijd er rijp voor is? Worden we daarvoor ingehuurd?

Een werknemer die fysiek beperkt is, heeft mogelijkheden aan de cognitieve kant en vica versa. Dat kan reden zijn om elders weer aan de slag te komen. Maar wat als de beperkingen zowel fysiek als cognitief zijn? Dan zijn er eigenlijk weinig reële kansen in het tweede spoor. De kans op gedeeltelijke arbeidsgeschiktheid is dan levensgroot. En dat terwijl bij de eigen werkgever de plichten tot aanpassingen bij BW 658a (en dus de kansen op werkbehoud) veel groter zijn dan elders. Dus hoezo tweede spoor?

Schaf de verplichting van de werkgever voor tweede spoor af, maar biedt de werknemer een aanbod tegen loonwaarde aan.

Als dat aanbod lager ligt dan 65% van de bedongen arbeid, kan de werknemer zelf kiezen om:
- De WIA beoordeling af te wachten om er vanuit te gaan een WGA uitkering te ontvangen.
- Zelf een VWNW traject opstarten, uiteraard te financieren uit het transitie bedrag, wat ook bij gezonde bedrijfsverlaters beschikbaar is.

Is het aanbod niet aannemelijk? Huur dan een arbeidsdeskundige in om onafhankelijk de gerealiseerde loonwaarde vast te stellen.

Met deze nieuwe aanpak wordt de regie en verantwoordelijkheid voor tweede spoor gelegd bij de persoon die daar een succes van kan en wil maken. De werknemer!

delen via

Andere weblogs